Ludo Helsen


pastedGraphic

Ludo Helsen is vooral gekend omwille van zijn burgemeesterschap in Veerle en Laakdal, waarna hij gedeputeerde werd van de provincie Antwerpen. Sociale huisvesting, cultureel erfgoed en het creëren van bijkomende tewerkstelling behoren tot zijn voornaamste politieke interesses.
Onderstaande tekst werd door hem geschreven als voorwoord in het boek 'Luisteren naar het verleden. Oral History in Ardendonk. Project 2006.'

"Herinneringen zijn gemaakt van wonderlijk materiaal - bedrieglijk en toch dwingend, machtig en vaag. Men kan geen staat maken op zijn herinneringen, en toch bestaat er geen andere werkelijkheid dan degene, die we in ons geheugen dragen. Tegenwoordige tijd en toekomst zouden zinloos worden, als de sporen van het verleden uit ons bewustzijn gewist waren."

Deze woorden schreef de Duitser Klaus Mann neer in zijn autobiografie, en ze herbergen een filosofie die ook ons provinciebestuur ter harte neemt. Want ook wij zijn van mening dat ons erfgoed gekoesterd moet worden. De vlag efgoed dekt uiteraard vele ladingen; breed genomen is erfgoed alles wat we overerven van vorige generaties en wat we het bewaren waard vinden. Hierbij vertegenwoordigen grote tastbare zaken als monumenten, kastelen en kathedralen het meest opvallende aspect van erfgoed, maar zeker niet het enige. Kleinere zaken die vaak verborgen zitten onder het spinnenrag van schuurtjes, zolders en kelders zoals historische gebruiksvoorwerpen of vergeelde manuscripten maken evenzeer deel uit van ons erfgoed, net als minder tastbare zaken zoals liederen of verhalen die aanwezig zijn in de uithoeken van ons geheugen. Bovendien zit de belangstelling voor dit roerend en immaterieel erfgoed en minder 'tastbare' geschiedenis de laatste jaren duidelijk in de lift.

Deze publicatie is hiervan alvast een concreet bewijs. Het is prachtig om te zien hoe er met dit project een brug geslagen wordt tussen generaties. Jonge mensen die op zoek zijn naar plaatselijke verhalen en anekdotes, gewoontes en tradities, beelden en prenten bij oudere mensen en zo een overvloed aan kostbare informatie verzamelen. Op een creatieve en educatieve wijze werd het beeld van het verleden van deze gemeente en omgeving aan de hand van al die informatie bijeen gepuzzeld en gebundeld tot een mooie uitgave.

Het doet mij deugd dat er hier een plaats en interesse is voor de vertelde geschiedenis van de gewone man. Het is immers een alternatieve manier om het verleden te beleven en aan den lijve te voelen.Iedere poging die wordt ondernomen om in het verleden te gaan grasduinen op zoek naar de vroegere rijkdom van eigen volkskunst moet dan ook toegejuicht en ondersteund worden.

Ik wil alle leerlingen en begeleiders die hebben meegewerkt aan dit project dan ook van harte feliciteren met het schitterende resultaat. En u, lezer, wens ik aangename leesmomenten want deze uitgave werd een boek om te lezen, om te beleven, om te bewaren, om te herlezen en vooral één om van te genieten!